Hoşçakal Şiiri - Aydın Gökmen

Hoşçakal diyorum birtanem hoşçakal son kere
İçime sığdıramadığım acılarımı göz yaşalrımı yazıyorum son kere
Kapattım gönlümü bu gece kendime bile
Bu gecem acılarımın en büyük olduğu gece

Yollarımın sonu uçurumların kenarı bu gece
Bu yol uzar gider uçuruma karanlığa bu gece
Ruhumsa yaşamamış gibi sanki bu bedende
Sensizliği çizeceğim ben bu gece yüreğime bedenime

Nöbetindeyim gene sensiz bir gecenin
Sensiz bir gecenin koynunda sensizliği yaşıyorum
Şimdi sensizliğimin uykusunda bir kabus oldun
Hiç sana ağlamadan sabah olurmu sandın

Karanlıktan sıyrılyor gece şafak söküyor şu an
Hafif bir rüzgar esiyor ruhumun derinliklerini aralayan
Birde buruk beste hafızamda senden bana kalan
Yalan sözlerin elinden geliyorsa kaç yalan

Yapacak başka ne olabilir anlamadım gitti
Diyemedin sen diyemedin bu aşk artık bitti
Söyle bakalım şimdi söyle karadenizin eyy nazlı güzeli
Söyle artık bitti de gecenin ayazı titretiyor içimi

Gece hayalimden gündüz düşlerimden gitmeyen sen
Gecenin gündüzle karıştığı şu saatlerde ben
Duygularım düşüncelerim karma karışık ağlıyorum
Sense gidiyorsun bende sana hoşçakal,hoşçakal diyorum.../.