Dev bir hortumun göbeğindeyim şu an.
Yerinden sökülmüş onca nesne
Onca toz toprak gözümde,dönüp dururum
ortası,
boşluk,
ben ve hortum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




hortum...sanırım en sarsıcı benzetme...
ve sarsıntının ardından ruhun yaralarını/ilacını ve onarma evresi...
hayatın bir yüzü...
tebrikler şairimize:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta