Yanına sokulup baktığın zaman,heybeti insanı korkutur
Kıpkızıl döşüyle, her an şaha kalkacak küheylan gibi durur,
Bu kadar mı gamlısın be Honaz Dağı başında karabulutlar savrulur
Denizli’yi arkasına almış,Ege’nin Efesi düşmana siper olur.
Karşısında Kartal Tepesi hırsından parmak uçlarına basıyor
Her an güreşe tutuşacak pehlivan gibi duruyor,
Lakin çekiniyor,yoksa aralarında bir elense mesafesi kalıyor
Kuru Çayır, ortalarında merakla hazır kıta bekliyor.
Kuru Çayır diyorlar ya fakat ismine aldanma derim ben
Adına inat mı yoksa aşkından mı hiç görülmemiş kuruduğu ezelden,
Sende mi kapıldın O’nun heybetine, yeşil gözlüm bu gözyaşları neden
Yazılı Taş sol yanın da kurşun yarası gibi,hem bir sen değilsin ki O’ nu seven.
Sanki O’na olan sevdasını kaleme dükmüş, adını bağrına kazımış sanırsın
Başına gelip çaresiz oturan ümidi kalmamışların gönlüne usûlce ümit koyarsın
Arkanı dönüp omuz üstünden utangaç bir edayla O’na bakarsın
Teke Pınarı yanı başında dert ortağın yoldaşın gibi omzundan sarasın
Boz Tekelerin,Ala Geyiklerin,Kınalı Kekliklerin su içtiği
Nice Yörüklerin, Efelerin,yiğitlerin hatırını sorup geçtiği,
Yün çoraplı Yörük kızlarının yavuklusunu beklediği
Kırk Pınar hemen yanında mis kokulu ardıçların etrafını çevirdiği.
Çeyiz yerinde gözlerine hakim olamayan gelin misali sulu gözlü
Neden var ki bu kadar gözü,bilinmez belki sevdası yüreğinde özlü,
Kırk yerinden su çıkar, tatlı dilli, al yanaklı,çift gamzeli, güler yüzlü
Beşik Taşı O’nun sularıyla yiğit çamlar yetiştirmiş hem de mert sözlü.
Kim koymuş ki sana bu ismi yoksa analar bebelerine beşik mi yaptı seni
Civarında yetişen Ömür Çiçekleri insanı aşık eder kendine gel gör ben(i) ni
Sen ki ninniler mi söyledin ağıtlar mı yaktın O’na duyurmak için sesini
Kayraklı nazire yapar senle Ömür Çiçekleriyle kızıla boyar saçını,sinesini
Kayrak Taşlarının anavatanı bu yamaç Kartal Tepesinden aşağıya akar
Ne gariptir Beşik Taşında yeşil açan Ömür Çiçeği burada kırmızı açar
Bir nevi diyor ki benim aşkım ateş kızılı O’nun bağrını yakar
Hasret Tepesi,Kocapınar Köyünde herkes O nu Hasırat diye anar…
Hasret tepesi,Honaz Dağı en net buradan görünür kuşbakışı direk
Alemin gözü sende, bakar herkes farklı beklentilerle,bir şeyler ümit ederek,
Peki ya senin gözün kimde öyle derin bakıyorsun ki,O’na içten severek
Deryalarda kaybolan Hasan kulunuzda çekiliyor aranızdan mutluluklar dileyerek…
Kayıt Tarihi : 2.11.2010 11:17:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
