Hissiyat Şiiri - Abdulkadir Aktaş

Ben baharı getirmiştim yanıma
siz kışı bırakıp gitmişsiniz
Ben “biz” diye gelmiştim
karşıma koca bir “yalnızlık” çıkmış
Umutlarımı kapı eşiğine bırakmıştım
içeri alınır sanmıştım
Meğer herkes sıcaklığını alıp
soğuğunu bana bırakmış
Birlik dediğim yerde eksildim
kalabalıkta tek başıma kaldım
Ben çoğalmak için gelmiştim
yalnızlığım büyüdü hepsi bu
Sessizliğe alıştım zamanla
adımı söyleyen olmadı
Herkes biraz gitti benden
kalanı ben bile tanıyamadım
Gülüşlerim yarım kaldı mesela
tamamlayan da çıkmadı zaten
Ben yarayı saklamayı öğrendim
herkes bakıp geçti
Birlikte susalım demiştim
siz susup yok olmayı seçtiniz
Ben kalmayı erdem sandım
siz gitmeyi kurtuluş
Artık ne bekliyorum bilmiyorum
belki de hiçbir şey
Sadece içimdeki baharı
kimseye çiğnetmemeyi öğrendim
Ve anladım
“Biz” herkesin ağzında güzel
ama yükü ağır gelince
ilk terk edilen kelime