Bir ses dolaşır içimde,
Ne tam susar ne konuşur.
Kapılar aralanır bazen,
Ama içeri girmez kimse.
Kalabalık bir meydan gibi
Adımlar var etrafımda,
Fakat biri durup baksa
Kendi gölgesini görür yalnız.
Bir rüzgâr geçer omzumdan,
Kimi üşür, kimi ferahlar.
Kimi eski bir ismi duyar,
Kimi henüz söylenmemiş bir sözü.
Uzakta bir ışık yanar,
Kimi için son bir akşamdır,
Kimi için sabaha açılan
Sessiz bir pencere.
Bir kalp atar karanlıkta,
Kimi ona kavuşmak der,
Kimi vedanın
En uzun yankısı.
Yalnızlık var gecede.
Kimi sarılır sıkıca,
Kimi korkar delice,
Kimi sessiz bir güneş bekler.
Ben ise yalnızca
Bir iz bırakırım gecede;
Bakan ne ararsa
Onu bulur içimde.
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 00:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Benim şiirimde insanların duygularının farklılığını ve her insanın gecede aynı şekilde etkilenmediğini ele aldım. Gece, herkes için farklı bir anlam taşır; insanlar karanlıkta, kalabalıkta ya da yalnızlıkta farklı duygular bulur. Ben ise şair olarak, siz duygulardan duyguya savrulurken bu şiiri yazıyordum. Geceyle boğuştuğunuz her anda, sizin duygularınızı tetikleyen bir iz bırakıyordum. Gecede olan, kimin ne hissettiğine bağlıdır; kimisi korkar, kimisi sarılır, kimisi umutla bekler. Benim bıraktığım iz ise, okuyan herkesin kendi duygusuna göre anlam bulabileceği bir izdir. Gece, sizin ruhunuzun aynasıdır; size en sessiz soruları sorar, en dürüst saattir ve en suskun sorularınıza karşılık verir. Kim ne ararsa, onu bulur. Bu şiir, aslında geceyle olan ilişkimden doğan bir izdir; siz kendi içsel dünyanızda dolaşırken, ben kelimelerle o duyguları yakalamış ve geceye bırakmış oluyorum.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!