Bulunduğun çağı, zamanı yaşayamamak çile midir can canım.
Yokuşdan gelen sel mi aldı tüm emeklerini.
Gel dediler, Efendimizin bulunduğu anlara gidelim zor mu ola.
Hikmet pınarların yönü hepsi sana doğru iken.
Gel ey dost denildi, gel kendini üzüntüye boğan.
Müberek Efendimizin şehrini özlemle, gözyaşlarımızı silerek varalım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta