Hidayet Doğan Şiirleri - Şair Hidayet Doğan

Hidayet Doğan

Konuşurken eli,kaşı oynatma,
Tiyatrocu gibi,taklitte yapma,
Küfür kaba mizah,şakalar yapma,
Adabı muaşeret,lazım dünyada.


Devamını Oku
Hidayet Doğan

Düşünme artık,gel geleceği,
Başa ne gelecek,Hak bileceği,
Yıllar hep geçiyor,acı çileli,
Allah varken Dostum,gaylen niye.


Devamını Oku
Hidayet Doğan

Kimseyi aman hor,hakir görme,
Abdal diye zavallıya kin bağlama,
Bir gün olur belki,o Allahın kulu,
Belli değil gidecek kim,cennete doğru


Devamını Oku
Hidayet Doğan

Yolum düştü bayramda,Yozgat Huzurevine,
Yaşlıyı ziyaretle,edip dua almaya,
Başladım merdiveni, yavaş yavaş çıkmaya,
Yanına vardım onların,başladım konuşmaya.


Devamını Oku
Hidayet Doğan

Kimler geldi kimler, geçti dünyadan,
Kimseye kalmadı,şu yalan dünya,
Bin kocadan kalmış,koca bir yalan,
Kimseye gülmedi,şu yalan dünya.


Devamını Oku
Hidayet Doğan

Köyümüzün üstünde bir çeşme,
Adını koymuşlar sevgi diye,
Herkes içer suyundan özlemle,
Sevgi pınarından sevgiliyle.


Devamını Oku
Hidayet Doğan

Mehmet Işıtan Z.Engelliler Okulu,
Güler yüzlü çalışanı,mis kokulu,
Öğretmeni,idarecisi bilgi dolu,
Mehmet Işıtan,engelleri aşıyor.


Devamını Oku
Hidayet Doğan

Daha başladım,dün öğretmenliğe,
Bilgi aktardım, öğrencilerime,
Yazık bilmeden, kırdığım kalplere,
Hemende geldi,işte yolun sonu.


Devamını Oku
Hidayet Doğan

Kanuni danışırdı,her işi alimlere,
Şeyhulislamdan fetva,alırdı işlerine,
Karıncalar sarmıştı,ağaçları bahçede,
Danıştı yine Sultan,meseleyi alime.


Devamını Oku
Hidayet Doğan

Bunca yaşın oldum artık sahibi,
Nefsim bir an bile bırakmaz beni,
Öfjke,kin,hased kapladı kalbimi,
Lütfet Allahım, sen uyandır beni.


Devamını Oku