Hicran Şiiri - Ekrem Bakırtaş

Ekrem Bakırtaş
8

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Hicran

-Ayhan'a-

Bir okyanus gibi derin
ve her şeyimi anlattığım eşi bulunmaz dostum

İnan bak seni çok özledim
sen gideli güneş doğmuyor köyüme
sen gideli yüreğimde yangın var ve yüreğim yaralı
ciğerim kan
hastayım mecalim yok
gözlerim görmüyor
başım dumanlı
sen gideli düzenim bozuldu
ve senin boşluğun dolmadı
kimsesizim sırdaşım

Güneşsiz günlerden bıktım artık
geleceğin günü dört gözle bekliyorum
candostum, sırdaşım, gönüldaşım, yoldaşım
derdimi anlatacak kimseyi bulamıyorum
vücudumda her an bir infilak olabilir
ve bende bunun önüne geçmek için
sana bu mektubu yazarak
bir nevi içimi boşaltmak istiyorum

Ve sen hele buraya gel gör ki;
her yeri menfaat kaplamış
insan, insanın kurdu olmuş
dünya kötülerin dünyası olmuş
bırak sevdiğine kalsın şerefsiz dünya
bırak fani hayatı
ben elimi ayağımı çektim dünyadan
ve ben vuslat günümüzü bekliyorum
büyük bir heyecanla

Askerliğinin iyi gittiğindende eminim
çünkü sen kimseye karışmaz
kimseyle sataşmaz
verilen emirleri
ve tekmillerini tek tek yerine getirirsin
bundan hiç şüphem yok
senin boynun kıldan incedir sırdaşım

Candostum herkes seni severdi ve seni tanırdı
o mağrur duruşun vardı ya
hala gözlerimin önünde
sevgin ruhumun derinliklerinde saklı
düşlerimde yaşıyorum hep seni
ve senin şafaklarını senin yerine ben sayıyorum

Hatırlıyor musun;
üşüyen ellerimizi soluklarımızla ısıtırdık
bir lokma ekmeğimiz olsa
onu kardeş payı yapardık
birbirimizden hiçbir şeyimizi esirgemizdik
ah.....
hasretinle yaşıyorum
hicranına dayanamıyorum
ah ah ah
canım canına kurban
kalbim senin
kanımı kanın say
ve derdin derdimdir gönüldaşım

Hiçbir şeyde inan bak gözüm yok
gözüm ve gönlüm orada yanıbaşında
ve yine biliyorum ki
herşey yerinde güzel
güneş ve yıldız yerinde güzel
sende yanımdayken güzelsin

Yoktur senin üstüne bir yiğit
benim gibi yoktur seni seven
hiçbir güç senin sevgini yok edemez
yiğit, cesur ve onurlu dostum

Sen yoksun diye köye de gitmiyorum
sensiz memleket bana zindan oluyor
her lahza aklımdasın
suyun bile aramızdan sızmadığı candostum
inan seni çok özledim
iftirakınla yanıp tutuşuyorum

Ah! kardeşim
beni soracak olursan
müptelayım bir bi-rahm-ı nisa'ya
ve her geçen gün eriyorum onun nazından
hele gel de gör kardeşini
dokunsan düşecek hale geldim
ve yine her zaman olduğu gibi
dertli, tasalı ve efkarlı bir hayat sürüyorum
ve geleceğe yine hayal ile varabiliyorum
aynı zamanda zor da olsa
okuluma devam ediyorum

Ailemi, aileni, arkadaşlarımı soracak olursan
hepsi iyiler öperler gözlerinden

Kendini üzme yoldaşım, sırdaşım
birbirimizden ayrı kalsakta
bedenlerimiz ayrı yürüse de
ruhlarımız ve yüreğimiz birdir candostum

Sana son, en son söz olarak söylemek istiyorum ki;
kendini fazla üzmemeni
her şeyin bir sonu olduğunu
gurbetinde birgün biteceğini
ve kendine iyi bakmanı temenni eder
öperim pak alnından candostum

yaz-2000
KONYA

Ekrem Bakırtaş
Kayıt Tarihi : 5.11.2001 14:24:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!