Hıçkırık Şiiri - Muhsin Evra Çetintaş

Bazı insanlarin mezar taşı olmaz
Öldürdükçe dokuz doğurursun onlari.
Kazdikca gözlerini
Ulu orta yerde cinayete donusur
Kalbe dokunmuş dusler.
Satliga cikarilmis bir tasinmaza
tasinmistir artik.
Tutuldugun her hickirik.
Kanadikca kana susar
Unutmak istedigin hersey.
Eti kemige dusman eden hangi sozse
Ona donusur cinayet silahi.
Oldurdukce yasatirsinsin aslinda anılari
Çünki kabuk bagladikca gomulur
Yasantilar
Bazi mezar taslari isimsizdir
Bagirsanda duymaz onlar.