Dağınık bir oyuncak portresiydi zihnin.
Her biri güzel ama hepsi birer karmaşa.
Belki düşünmekten ağarır sakalın sebepsizce.
Yazı gibi sürer hayatın,kuşkun sürücünün sürüşünden.
Yaşamak istemiyorum diye bağırırsın su şürüşte.
Yüksek sesle iste diyor birisi,çoktur o birisi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta