Beni en çok yokluğun seviyor, biliyor musun?
Yastığıma bıraktığın sessizlikten öğreniyorum bunu.
Sana ulaşamayan ellerim, kendi gölgeme dokunuyor artık.
Ama yetmiyor, hiçbir şey yetmiyor sensizlikte.
Kalabalık bir şehrin ortasında, bir otobüs durağında,
Ya da ıssız bir sahildeyim sanki.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta