Hiç Düşünme Neredeyim Şiiri - Hamit Atay

Hiç Düşünme Neredeyim

Hiç düşünme neredeyim,
Yine aynı yerlerdeyim,
Kayıp bir geceye düştüm
Sessiz çığlıklar içindeyim.
Hiç düşünme neredeyim,
Kırık bir heves üzerindeyim,
Senin bıraktığın yerde
Hâlâ seni beklemekteyim…
Biraz rüzgâr, biraz hüzün,
İçimde savrulur her gün,
Bir yanım dert, bir yanım öfkedir
Sana çarpar her adımım dün dün.
Bir sigara dumanında
Kaybolur bütün cümleler,
Sana söyleyemediklerim
Geceme düşen gölgeler.
Hiç düşünme neredeyim,
Yine aynı yerlerdeyim,
Kayıp bir geceye düştüm
Sessiz çığlıklar içindeyim.
Hiç düşünme neredeyim,
Kırık bir heves üzerindeyim,
Senin bıraktığın yerde
Hâlâ seni beklemekteyim…
Belki deniz kıyısında,
Belki yokuşu çok bir sokakta…
Ama gönlüm—hiç değişmez,
Hep aynı hikâyede takılmakta
Hiç düşünme neredeyim,
Yine aynı yerlerdeyim,
Küllerimde yeniden doğsam
Yine sana dönmekteyim…
Hiç düşünme neredeyim…
Hamit Atay
Yıllar geçti.
Çocuk oldum, genç oldum, âşık oldum,
anne-baba oldum,
ve şimdi torunlarım var.
Ama içimde hâlâ,
çınar ağacının gövdesine taşla şiir kazıyan çocuk yaşıyor.
Onu hiç unutmadım.
O çocuk, her gece uyumadan önce
kulağıma bir mısra fısıldar.
Ben de o sesi duyar duymaz kaleme sarılırım.

Ben şiirle büyüdüm.
Ve şimdi yalnızlığımı şiirle paylaşıyorum.
İnsanlara güvenim kalmadı belki ama,
şiirlere güveniyorum.
Çünkü onlar hiç yalan söylemedi bana.
Yazdığım her şiir,
yaşadığım her yara gibi
bana ait.

Ve şimdi ben…
Geceleri kâğıtlara değil,
kendi içime yazıyorum.
Yılların yorgunluğuyla ama
direnmenin gururuyla…
Bir ömrü tek cümleyle özetleyebilirim artık:

“Ben, hayata şiirle tutunmuş bir adamım…

Hamit Atay”