Sırtında yük yok, omuzları dik
Ama içi bomboş, rüzgârla savrulan bir çuval gibi
Sesleri çok, sözleri hiç
Doldurmaya çalışır boşluğunu gürültüyle
Gözleri bakar ama görmez
Kulakları duyar ama dinlemez
Her şeye evet der, hiçbir şeye inanmaz
Rengi solmuş kumaş gibi sallanır durur
Bir gün yağmur yağsa ıslanmaz
Çünkü zaten kurumuş içten içe
Ne sevinç taşır, ne keder
Sadece şekil verirler hayata, özü olmadan
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 00:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!