Çokluktaki yalnız insan,
zenginlikteki doyumsuzluk.
Benzer insanlar, farklı senaryolar…
İkisi de yalnız, hissiz, sevgisiz.
Zamansız pişmanlık;
ellerindeki tek varlık.
Düşüncelerden uyuyamayan bir beyin,
tezatı yürek.
En önemlisi ise sessizlik.
Varlığın, çokluğun arasındaki mutsuzluk: hiçlik.
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 11:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
09/08/2024
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!