ey yalnızlığımın iç parçalayan depremi
hasretimin büyük harfleriyle yazılıdır her şey
yoksuldum insanın paslandığı hurdalıkta
dünyanın güneyinden geliyordu yoksulluğum
uçurumlarda boy verdim düşeceğimi bilerek
düz ovalara inmeden dağlarda dolaştırdım umutlarımı
düşlerimi sarp kayalardan aşağıya bıraktım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta