Kir tutmuş kapıları, ahşap bir ev vardı.
Bir masa, iki sandalye, sigara izmaritleri…
Bakındım durdum etrafa; gören birileri vardı.
Benim gördüklerim ise hezeyanlardı.
Etrafımda kırık-dökük insan silüetleri,
varoluşun ağırlığı altında ezilmişlerdi sanki.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta