Heybende ki dertler Şiiri - Murat Ülkü

Heybendeki dertler sanki bir ordu,
Zaman her cephede seni mi yordu?
Bir ömür biterken asıl o soru:
Hakk'a götürecek malın mı kaldı?
Q
Dost dediğin gölge, çekilir gider,
Can dediğin kuştu, uçtu bak heder.
Şimdi avucunda koca bir keder,
Sırrını verecek yârin mi kaldı?
Q
Bir zamanlar şandın, her yere sığmaz,
Gururun dağdı ya, karların yağmaz.
Şimdi sükûtun var, güneşin doğmaz,
Dünyaya sığacak yerin mi kaldı?
Q
Yüzün bir harita, her çizgi bir yol,
Her birinde hüsran, her birinde sol.
İster padişah ol, ister isen kul,
Musalladan gayrı yolun mu kaldı?
Q
Kibir bir kaleydi, yıkıldı hani?
Sultan olsan bile, bu dünya fani.
Senden önce geçen o kadar canı,
Görmeye ferinle, gözün mü kaldı?
Q
Dillerin sussun da, kalbin konuşsun,
Varsın ruhun artık, Hakk’a ulaşsın.
Varsın dertlerin de, bende dertleşsin,
Kavga edecek bir, özün mü kaldı?
Q
Aynalar yalandır, sular bulandı,
Ömür dediğin bir, nefeslik andı.
Nice koç yiğitler, yandı da söndü,
Külleri savurcak, yelin mi kaldı?
Q
Ne şöhret kâr eder, ne altın ne gümüş,
Gördüğün her rüya, hayra yorulmuş.
Bir eski hırkadır, üstüne konmuş,
Dünya libasında, izin mi kaldı?
Q
Yolların sonuna, geldin de durdun,
Kendi mahkemende, kendini vurdun.
Bir ömür ne için, hayaller kurdun?
Toprakta yeşercek, dalın mı kaldı?
Q
Hakk’ın divanına, varınca sıra,
Bakmazlar sendeki, mülke ve kâra.
Yüreğin açılır, gelmez ki ara,
Susmaktan başka bir, dilin mi kaldı?
Q
Vakit daralıyor, mühlet bitiyor,
Her geçen saniye, seni itiyor.
Ufukta bir kervan, sessiz gidiyor,
Bekleyecek başka, günün mü kaldı?
Q
Garip Murat der ki; dünya bir handır,
Gelip de geçilen, dar bir zamandır.
Sükûtun en büyük, dilde fermandır,
Hakk’a teslimiyetten, yolun mu kaldı?