Heybesini duvarda çakılı çiviye asıp da giden,
Terk edip de ırayan dervişin;
Pek zaman sonra, geri döndüğünde,
İlk heybeye kaçar gözleri..
Orda mı diye değil;
Astığı çivinin izleri
Hala yerinde mi diye....
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta