Yarınlar bizimdir sloganıyla sarıldık bu hayata
düşmanı sevdirme ey hewal
çakalların boy güsterdiği bu hayat sahasında.
analar feryat ederken bu kanunsuz dünya da
işkenceye maruz kalan çocuklardır analar kucağında...
'dayê dayê bavê mın kuye' feryatlaı yükselirken arşı alâ
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




emrah düşüncelerin güzel, yalnız bazı kelimeleri yanlış yazıyorsun biraz dikakt et!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta