İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hududu almışlar deli gönlümden.
Elde değil Hevam çizemiyorum.
Vuslatı bekleyen dağlı gülümden
Ayıran yolları sezemiyorum.
Ağaran şafakta kimleri bekler.
Lal olmuş gönlüme sevdasın ekler.
Başına taç diye konan çiçekler.
Açılmış örükten dizemiyorum.
Yollar ırak mıdır yine dalmışsın.
Rüzgarınönüne kokun salmışsın.
Ayrılık mektubun elen almışsın.
Kavuşmak zormu ki çözemiyorum.
ANTOLOJİDE NE ŞAİRLER VAR DA HABERİMİZ YOKMUŞ.
TEBRİKLER ÜSTADIM.
BEĞENİYLE OKUDUM ŞİİRİNİZE VE KENDİME KOPYALADIM MÜSAADENİZLE
TAM PUAN BENDEN
SAYGIMLA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta