her defasında
yıksanda kumdan kalemi
yeniden koşacağım peşinde gülün
adamakıllı aldanacağım
ve ıslanacağım özgürlüğün
tatsız ikliminde
sevmediğim biçimde
biçimsizliğine aldırmaksızın
bütün sızıntılar içinde
yoğuracağım kalpsizliğini
tüm yortuların
hiç inanmasamda
kuşlar bile
taze günlerini
yanlarında taşırlar
göçtükleri sıcak iklime
yük olmamak için
her defasında
yeniden aldatılacağım
sevdiklerim tarafından
tabi ya beni ancak
sevdiklerim aldatabilir
sevmeyen neden aldatsın
kurşun yüklü
demir tavındaki
sıcaklığı ellerimde kalmış
kançanağı gözlerimi
gözlerim ki yalnızca
gördüğünü sanır
o kadar içten baksada
herşeyi göremez insan
ne kadar istese de!
Kayıt Tarihi : 12.12.2005 15:25:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!