“HERKES SEVEMEZ YAVRUM”
Herkesin yüreği yetmez,
Bir başkasını kendinden çok sevmeye.
Herkes bakamaz gözlerinin içine
Kendini kaybeder gibi, kendini bulur gibi…
Herkes dokunamaz yüreğine öyle incitmeden,
Öyle titreyerek
Bir ömrü, bir ömre sığdırmak kolay mı sanırsın yavrum?
Sevda dediğin ateş ister,
Yanmayı göze almak gerek
Ama herkesin cesareti yoktur,
Küllerinden doğmaya.
Herkes bekleyemez bir ömrü,
Sadece sevdiğinin bir gülüşüne
Herkes sabredemez,
Bir “özledim” kelimesine umut bağlamaya
Herkes sevemez yavrum
Sevgi emek ister, sabır ister,
Bir yürek ister
Sana ait olanı kendinden bile sakınan
Herkesin elleri tutmaz senin ellerini
Öyle güvenle, öyle sadakatle
Kimisi tutar da bırakır,
Kimisi tutar da parçalar
Ama biri çıkar,
Bir tek o sana yüreğini serer
Her şeyinle kabul eder seni
Geçmişinle, hüzünle, yaralarınla…
İşte onu bulunca anlarsın,
Herkes sevemezmiş
Ama o,
Senin her hâlini ezberlemiştir…
09.07.2025
Zeynep KoçarKayıt Tarihi : 12.7.2025 14:52:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!