Her Yer Karanlık Şiiri - Rasih Hacıkadir ...

Her yer karanlık,

güneş doğmuyor.

Bu cümleyi binlerce

kez okudum durdum,

ancak isyan değil — dua gibi.

“Artık güneş doğsun” dedim…

Güneş her sabah doğuyordu,

ama benim güneşim değil.

Ümitlerim, arzularım

baskılıyordu gönlümü;

üstüme kabus gibi çökmüş.

Duyanlar “Sabret, dayan” dedi.

İtaatkâr bekledim;

zehirden yemek yaparak…

Ve meğer

ilacım ağu imiş —

bilemezdim.

Şimdi hafif bir ferahlık var,

karanlığın içinde bir nefes gibi;

güneş doğmasa da

içimde bir ışık yanıyor.,