doğduğumda kırmızıydı
dört bir yanımda.
sarıydı safran gibi
önce sağımda.
sonra sarardı soldu
sol yanımda.
en son
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




nasıl da değişiyor renkler,yaşadıkça!..ama hepsi insan gözlüydüler...değil mi şair?..
kutluyorum sevgiyle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta