Hasretimi bıraktım eşiğine;
İster buyur et içeri, ister uğurla...
Ruhumu serdim yanına;
İster şad et gönlümü, ister sür yaban ellere.
Ellerimi uzattım boşluğa;
İster tut bırakma, ister it gitsin uzağa.
Yüreğimi koydum başucuna;
İster kır parçala, ister kat ömrünün kalanına.
Biliyorum...
Bakışların dönse de, dönmese de bana,
Kalbim hep senin gölgenin altında atacak.
Her nefeste sen,
Her düşte sen,
Her sessiz çığlığın yankısında yine sen...
Al ya da bırak;
Sevdam emanet o mahir ellerine.
Ve bir gün gitsen bile,
Ruhumun bir parçası mühürlü kalacak sende.
Yıldızlar gibi parlayacak gözlerinde,
Gecenin en karanlık kuytusunda bile,
Ben hep seni arayacağım...
Çünkü ben, her şeyimle sana aitim.
İster sev, ister savur, ister unut...
Ben hep buradayım;
Adını zikreden o yaralı kalbin içinde.
Bil ki; bu aşkın heybeti altında
Gökyüzü eğilip bükülse de,
Vazgeçmeyeceğim seni sevmekten.
Ne fırtına, ne zaman, ne amansız mesafeler,
Ne de sessizliğin o üşüten soğukluğu;
Hafifletemez bendeki bu yükü.
Çünkü sen...
Dökülen her gözyaşım,
Yüzümdeki her gülüş,
Ve her kalp atışımsın.
Dünümde, bugünümde...
Her şeyimle sadece sana aitim.
Kayıt Tarihi : 22.3.2026 14:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)