Eskiden Eylül sürgünleri vardı
Daha çiçek açmadan zamansız rüzgara savrulan
Ömrü tamamlanmadan ömür törpüsünde umutları, hayalleri ufalanan
Aldığı her nefeste talihe borçlu sayılan
Yaşamadan, tutunamadan göçüp gidenler
Şimdi
Her mevsim Eylül
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta