Tu taya rojê yî ku li ser dilê min dixe
Tu xunava ku tîbûna axa min dişkîne
Ne qedexe dikarin me veqetînin, ne jî çiya
Çimkî evîna rastîn, di can de dibe derya
Bila bayê zeman rabe, bila bibe bahoz
Riya me dûr be jî, dilê me daye sozek bi doz
Wekî koka darê, kûr diçe evîna me di bin axê de
Pelên me diweşin, lê ruhê me her di nav baxê de
Tu stêrka geş î, di şevên min ên tarî de dilerizî
Tu dermanê birînê yî, gava ku dilê min dibizî
Tu sînoran nas nake ev daxwaza di hundirê min de
Her ku diçe mezin dibe, wekî çemekî di herikîna xwe de
Bila dinya bibe bend, bila rê bibin asê
Ez ê bi tîpên zêrîn binivîsim vê qesîdê û vê basê
Tu yî nefesa min, tu yî herdu çavên min,
Di nav vê deryayê de, tu yî wateya jiyana min
Bila her kes bizanibe, evîn ne tenê gotin e
Neqşekî pîroz e, ku li ser rûyê can hatî hûnandin e
Tu bibe asman, ez bibim baskên te yên azad
Di vî şerê jiyanê de, em her du bin serfiraz û şad
Mehmet Çobanoglu
04.02.2026
Stenbol
Wêne Jêgirtin
Mehmet ÇobanoğluKayıt Tarihi : 4.2.2026 20:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!