Ben bu gizemi bu yalnızlığı ve harflerimin kalabalıklığını seviyorum.
Yaşadığın her anın içinde ve yazdığın an her anın dışındasındır.
Ben bu geniş zamanda an gibi oluşup geçip gitmeyi seviyorum.
Varolan heran yokluktan doğar. Varlığımın yoklukta varolabildiğini heranın ötesini yaşamayı seviyorum. Her anın ötesi tek zamandır herzaman.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta