Hep eksik yaşadım
Kimse bilmedi ağladığımı
Belki o gördü gökte
Canım babam benim
Okula giderken yalnızdım
Almaya gelende kimsem yoktu
Kayıt ettirirkende
Askere giderkende kimse olmayacak
Biliyorum
İlerleyen zamanlarda
Başka bir şey koyuyordu daha acı
Elini ayağını çeker herkes önce
Bayramlarda buruktur ve yalnız.
Kardeşim 9 unda ben 14 ündeydim
O 14 oldu ben 19
Ama o hala ağlıyordu derslerde
Oysa ben kimseye belli etmezdim
Annemse uykusunda ağlardı
Kimsenin haberi olmazdı
O kara gün
Evde feryat figan
Kalktım yanıma ananem geldi
Noldu anane bu ne dedim
Yok olum bir şey baban ölmüş sen yat
Nasıl yatarım
Ateş düşmüş bi kere
Of baba of
Eksik bıraktın bizi
Ya fehmi ölen dayımın oğlu
O 11 aylıktı
Resimlere baba dedi büyüdü
İçimizdeki acıyıda büyüterek
Neden böylesin derler
İşte bunlardan
Ateş düştüğü yeri yakar
Arkadaş
Hep eksik yaşadım
Ben ise bu yüzden hep
(22 Ekim 2007 – Salihli)
Volkan KazKayıt Tarihi : 22.10.2007 23:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!