Bazen avucunun içinde hissedersin sevgiliyi.
Avucundaki kaşıntı o ürkek kalbin titrekliği olur.
Ne kadar umudun varsa hepsini aynı duaya sıkıştırıp rahmetle yolcu edersin secde dergahından.
Bitmez tükenmez bir kovalamacanın içinde bulursun kendini.
Arşınladığın onca yola rağmen giderememişsin o kalbin ürkekliğini.
Sen gördüğün bütün güzelliklerin ondan nemalandığını tefekkür ederken,
O seni bundan münezzeh bir şekilde düşlüyorsa,
Sen attığın bütün adımların menziline onu koyarken,
O seni saf dışı bırakıyorsa,
Sen onun her söylediğine anlamsız da olsa ilahi bir musıki duyuyormuşçasına kendinden geçiyorsan ve o buna rağmen seni duymazdan geliyorsa,
Siz aynı gökyüzüne bakıp farklı havayı soluyorken bile birbiriniz için yaşamamışsınız.
Hiç aynı hayale sarılmamış, aynı umudu paylaşmamışsınızdır.
Ne kadar yeminler edip sözler vermişseniz de aynı yolu arşınlamamışsınızdır.
Kayıt Tarihi : 23.9.2014 21:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!