sevgili hazan,
kim duyar ki sesimizi bunca acı ve karanlıkların ardından.
Kinden zırhını giymiş herkes ve kapatmış gözlerini, bazan iç döker,
bazan ağlar ve bazan bir yağmur damlası gibi inerken usulca nemli toprağın yüzüne,
ayrılığın keskin kokusu sarar etrafı bir menekşe türküsü ve mevsimlerin çıkmazı
mevsimlerin ağır ve hüzam bestesi, hazan şarkısı,
çalar da çalar inceden bir keman, bir ud ve kapanır gözlerin perde perde,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta