Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

taşımadı toprağı ayak izlerimi
silmedi hayalimde gözrengini
sarmadı kollarım olmayan seni
içimde büyüdü hasretin özlemi
*

Bak Arkadaşım,
Seni,sizi ,onları bilemem
Biz cumhuriyet ile aydınlandık
Cehalete ve feodal yapıya direndik
Dövülen kadını

Üst geçitteyim,
dayandım korkuluklara baktım uzaklara...
Karşımdaki bayırda
kara keçiler yayılmış çalılıklara
Kara kara bulutlar çökmüş dağlara,

Gül güldür bağda

Gül güldür canda

Gül gamzedir yanakta

seni seviyorum diye sakın üzülme
yüreğin coşmuyorsa benim sevgime
evet demek için zahmet etme kendine
gül döküp yollarımı süsleme istemem
*

Unutma

Günaydın
Umutlarım
deste deste yayılmışsın afaklara

Takıldık dönme dolap çarkına
Günden güne varıyoruz farkına
Gidişat iflastır vatan ve ulusa
Bir olursak güneş doğacak ufukta
*
Herkes sövüp sayıyor yanlışlara

yağmur yağıyor gökten boşalırcasına

seller çiçek tozlarını süpürürcesine

yüreğim yılların özlemini çekercesine

Umut neler yaptırmaz ki seven gönüle,
İyi niyet ile çıkar yollara,aşk yüreğinde
Melek diye renkli gelinlik giyer gülnihal
Verdiğin emekler döner bağda güllere

kendi kendime gülümsüyorum
bu nasıl bir insanlık,
nasıl bir adamlık
cent cent değer kaybeden bir zamanda işe yaramıyor