Haykırış
Gök kubbe üzerime iniyor anne,
Haykırdım, yalvardım,
Sesimi duyuramadım sana.
Issız gecelerde gurbet ellerde üşürken,
Sıcaklığını bedenimde duyamadım anne.
Beni benden alan bir vurgun yedim,
Su yüzüne mi hızlı çıktım,
Yoksa deniz mi küstü bana, bilemedim.
Sahilde deniz kabuğu topladım.
Bir bir birleştirip bir kolye yaptım,
O öpülesi boynuna takamadım anne.
Bin yıl mı geçti bilmem,
Hasretle kucakladığım andan seni.
Seni aradım yorgun akşamlarda,
Bir yıldız kaydı seni diledim,
Yine de bulamadım seni anne.
Nefesim yetmez oldu artık bedenime,
Her gün biraz daha kötüleşiyorum,
Gel de nefesim olsana anne.
Ayrılık vakti geldiğinde
Bir el salladım sana
Kavuşmayacağımızı bilsem,
Gider miydim senden uzaklara anne.
Özlemin çığ gibi büyüyor içimde,
Her yanım kar, beyazlığına hasretim anne.
Gelsene, yanıma otursana,
Başımı alıp ellerinin arasına,
Saçımı okşasana anne.
Ne acıdır,
Artık bir çiçek almak yok bana.
Elini öpüp, senin gününü kutlamak yok.
Sadece en öksüz kaldığım gün var,
Bari o gün çıkıp gelsene anne.
Öpsene, sarsana, yetim koymasana.
Bilsem senden ayrılığın bu kadar zor olduğunu,
Hiç elini bırakır mıydım anne?
Oğlum dediğin dünyada yapayalnız,
Beyaz bir kağıda bir şeyler yazıp,
Mektup olsun gönderemez miyim anne?
Merak etme, çok kalmadı sana kavuşmama.
Belki üç zaman, belki beş zaman
Kollarını açıp, beklesene beni anne
Oğlum geliyor desene.
(11 Eylül 98)
Ahmet BaşalKayıt Tarihi : 6.4.2007 00:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ter içinde sonlanmış bir uyku ve uykusuzluk git geli ertesi...
Sevgili kardeşim : Ahmet Başal
İnsan gözünün dünyada görebildiği tek melek olan ANNE konulu şiir için teşekkürlerimi sunuyorum, lütfen kabul buyurunuz.
Konu kutsal olduğu için Annelere şiir yazarken duygu fırtınasına yakalanmamak elbette mümkün değildir. Bu yoğun his tufanı içinde sayısız şiirler yazıldı ve dünya durdukça yazılmaya devam edecektir. Ancak hepimizin ortak bir görüş etrafında bütünleştiren bir gerçek vardır: O da şudur:
Ne bizden öncekiler, ne biz ne de bizden sonrakiler:
O KUSURSUZ MELEĞİ EKSİKSİZ ANLATABİLECEK BİR ŞİİRİ YAZAMADILAR, YAZAMIYORUZ... YAZAMAYACAKLAR!... Bu gerçeği hepimiz biliyoruz. Bu gerçeği bile bile, bu kutsal konu için eline kalem alan her kardeşimi tebrik ediyor sonsuz başarılar dileklerim ile o kalemi elinize almanızı ve bu şiirin yazılmasını sağlayan annenizin (inşallah şu an hayatta ise) mübarek ellerinden sevgi ve saygı ile öpüyorum.
Hakk'ın rahmetine kavuşan annelerimizin elini ise şu anda bizim yerimize zaten melekler öpüyor.
Öncelikle böyle kutsal bir konuya ilgi çekmek için şiir yarışması düzenlediği için: http://www.antoloji.com sitemize ve Ümraniye Belediyesi Başkanlığına teşekkür ediyor ve şükranlarımı sunuyorum. Bu organizasyona emeği geçen bütün kardeşlerime teşekkür ediyorum.
Benim gönlümdeki duygu: Anneler üzerine yazılmış her şiir zaten birinciliği daha yazılırken kazanmış bir şiirdir.
Bu yarışmada görev alan jüri üyelerine başarılar diliyorum.
Ben bu organizasyondan, http://www.antoloji.com'un alnının akı ile çıkacağına, Jürideki sayın üyelerin bu konuda en titiz bir şekilde görev yapacakları inancını taşıyorum.
Birkaç konudaki düşüncelerimi belirttikten sonra bu şiiriniz için yorumum:
ANNE konusunda yazılan her şiir daha yazılırken birinciliği hakketmiştir.
Beğenerek ve saygı duyarak okuduğum bir şiir olmuş. Başarılarınız daim olsun.
Her şey sizin ve sevdiklerinizin gönlüne göre olması dileklerimi sayfanıza bırakıyorum..
İrfan Yılmaz. TEKİRDAĞ.
TÜM YORUMLAR (2)