Yalnız başımayım bu küf kokan odada
Aynaya bakıyorum;
Gözlerimin altındaki morluklar
Gözlerimden kalbime giden yoldaki acılar çarpıyor bedenime
Aynı dalgaların birbiriyle çarpışması gibi
Sert ve donuk
Kısacık ömrüm geçiyor perde şeklinde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta