Ne rüzgarda kırılan dallarım
Nede hoyrat fırtınalar etti beni yerimden.
Köklerimi hiç çıkarmadım topraktan.
Acımadım sararıp terkeden yapraklarıma
Pes etmeddim yenilmedim.
Umudumu hiç yitirmedim.
Hiç kaçmadım sevgiden kancıkça.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta