Ne duygular yaşamıştık,
Mazide senin ile.
Onlar şimdi tatlı, birer hatıra,
Benim zihin arşivimde.
Vefa ise, güzelliktir.
Benim gönül bahçemde.
Hasta düştüm yataklara, inim, inim inlerim.
Ölmek kolay: yatalak olup ta çekmek ne zordur.
Takatim yok! Bile, bile ölümümü beklerim,
Sızlar yara, hani mecal, sabır etmek ne zordur.
Başı duman, etekleri karlı dağlara döndüm,
İlim deryasında, irfan edenler,
Diplomayla kâmil mi oldum derler?
Yüz bin eser vücuda getirseler,
Ariflik, erlik, asalete mazhar,
*
İlim deryasında, yalnız okumak,
Adaptan ve edepten nasip almamışsın,
İnsan kimliğine, irfan katamamışsın,
Bilmem ki sen kimsin, kendini ne sanırsın,
Kibrin; kime yakıştığını, sen bilirsin,
*
Fazla gerilip, kasılma, kopuverirsin,
Makam, mevki fani, al senin olsun,
Onur, gurur ve şeref yeter bana,
Güç, kuvvet, makamından gelir sana,
Yüreklerde ki makam, yeter bana.
*
Makam-ı tahtın, bir gün hükmü geçer,
Bir Kişiliğin Tarifi...
Bir gönlü var gani, sevgi timsali…
Nur ile bezenmiş, güleç cemali,
İsmi ile bütünleşmiş ruh hali,
Erlik onun, sabrı, merhameti
*
Birden esiyor, tıpkı rüzgârlar misali…
Bize kıyametten örmektir, bilelim ki
Her gelişinde yaralıyor yürekleri,
Deprem; korkunç bir rüyadan uyanmak sanki
-
Yoktur ki depremi önlemenin çaresi,
Yine tazelendi dertlerim, dost diyarında,
Ağlayacak hal yok, kuru göz pınarlarımda,
Acı sözler dert, göz, göz, sızlar durur bağrımda,
Ettiği kadar bulsun, beni üzen dostlarda.
Yine tazelendi dertlerim, dostlar eliyle,
Dil kemiksiz, sürç-i lisan doğasında var,
Canlıyı, canlıdan ayıran, dil ve us var,
Her sürç’ün; bir özrü, bir açıklaması var
Özürde, kabulde, erdemin özünde var.
*
Kişi kendinden bilir işi, ruh halinden,
Ne kadar ve nasıl feleğe karşı direndiğini,
Bir ben bilirim bir de Mevla...
Utansın kader, utansın hayat, utansın felek,
Çomak soktu tozpembe hayallerine.
Kuzuydun, kuzucuktun, ailene sevenlerine,
Hem de, hem de bana ve yüreğime.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!