13.03.2001 Ankara/YENİMAHALLE
Her gün ağlıyordum sana olan özlemimden.
Kalbini kırdıysam eğer özürlerim en içten.
Bir çocuk büyüdü yoksullukların içinden.
Nereden bilsin sevmeyi, anlamaz dilinden.
Kaleminden kanlar akar, gerçek kafiyeler.
Hayatını şiire adadı ama değeri hiç bilinmez.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta