Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yaşama dair, yaşamın içinden...
keşke şu zamanı tutabilsek ya da hayata tutunabilsek.
yine serbestin en güzellerinden bir şiir dökülmüş yüreğinizin ceplerinden.
kutluyorum.
kimsenin elinde değil hayata veda O'ndan başka...
INCELDIGI YERDEN KOPUP TESPIH GIBI DAGISA SONRA BIZ TOPLAMAYA CALISSAK NE EGLENCELI OLURDU DEGIL MI.....TEBRIKLER
Bu duygu dolu şiir için sizi kutluyorum.
Hayata veda...Henüz cok erken !
Rabbim ömrünü bereketli ve uzun eylesin.
Bu güzel sirinizi 10 puanimla kutluyorum.
Selam ve sevgiler.
Hayat durmadan akıp gidiyor, Tutsam diyorum, İncecikten de olsa dokunsam Hatta sonra, İnceldiği yerden kopsa…Ağlasam… yüreğinize ve kaleminize sağlık şairem tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta