Öyle yorgun,öyle dingin,öyle bitkinim ki
Damarlarımda kan akmıyor sanki..
..........
Hayat! ..
Ne çok yordun beni.
İstemiyorum artık seni,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Zaman zaman hissettiğimiz duyguların, çok usta bir şekilde şiirleştirilişini okudum.Tebrikler,tam puanla.....
hayatı sorgulama bağlamında çok uç noktada dokundurmalarda bulunmuşsunuz...özellikle 'ölülere özenir oldum' bölümü tümden herşeyden bir vazgeçiş gibi...
oysa yaşamak bıkmadan, usanmadan ve susmadan hayatın tüm acımasız dayatılarına göyüs germektir...yani yaşamak salt bir mutluluk arayışı değil, biraz da hayatı anlamaya/değiştirmeye çalışıp, direnerek 'yaşamı' anlamlılaştırmaktır...ve zaman doğrular önünde saygıyla diz çökecektir...ama duygularınızı anlamamak mümkün değil tabi...emeğinizi kutluyorum efendim...saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta