Ey mavi gök ve ey kızıl güneş,
Ve karlı dağlar ve bucaksız ovalar,
Engin deniz ve delice çağlayan akarsular,
Ve hiç durmayan zaman,
Başım gibi inatla dönen dünya,
Ve karanlığa meydan okuyan yıldız ve ay,
Memleketimin kokusunu getirmeyi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta