Hayat mı Şiiri - Servet Balıbey

Bir bardak çamurdur koskoca hayat,
Bir dengedir ölüm, en büyük sanat.
Pi'de duran gerçek, gel boynumu vur,
Düşüyorum göğe, ayaktan kanat.

​Zaman bir çerçeve, kusuyor beni,
Balçık sarkacında tartıyor beni.
Sonsuz basamaklı bir yola döndüm,
Henüz kırk basamak atıyor beni.

​Ne bardak ölüyor ne içindeki,
Bir anlık rüyadır şu gözümdeki.
Sayılar susunca, konuşan lisan,
Bağırıyor feryat şu içimdeki.

​Feleğin çarkında eriyen benim,
Çamurdan süzülen damlayan benim.
Çapı belli ömrün, çevresi mi dar,
Sonsuz bir hayata açılan benim.