Dedem, ebem, anam, babam ahilikten bahsederdi,
Yardımlaşmayı, dayanışmayı masal gibi anlatırlardı...
Yüzleri güler, buldukları ile yetinir, bizleri öper severdi...
Yel gibi geçen zaman bazen sevinç bazen kederdi.
Ömür bohçasında neler-neler var sen de bilirsin...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta