Nasıl bir hayattırki bu? İnsanoğlu yaşadıkça gam keder dert hüzün ve gözyaşı içinde zalimin zulmü hükmediyor doğan güne açan çiçeğe aşk için öten garip bülbüle bir zulüm ki insanı yıkan geceyi yakan haykırsan gökler duyarmı sesini mevlan fani dünyada kalan o yalan zalim zülum ettikçe inler yürek kalp yoksa sevgi aşka ne gerek bir gün gelir elbet güzel aydınlık mahşerin karanlığı aydınlanır sevgilinin bakışlarında kalbe düşen mühür kalkar zalim gider zulüm biter yeterki seni seveni gönülden sev
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta