ey hayat! düş yakamdan,
bırak beni karanlığın amansız boşluğuna.
görmesin gözlerim,
ellerim tutmasın ellerini ne çıkar?
zaman durur belki o zaman,
pişmanlıklar kendi gerçekliklerini doğurur.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta