ey hayat! düş yakamdan,
bırak beni karanlığın amansız boşluğuna.
görmesin gözlerim,
ellerim tutmasın ellerini ne çıkar?
zaman durur belki o zaman,
pişmanlıklar kendi gerçekliklerini doğurur.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta