Kalbimden gelen kanla karışık çağlayandır göz pınarlarım
Kenarında ne büyüyen ne de küçülen kipriklerimse sazlarım
Duygulu kartpostalları andıran canlı anlarda hep ben hep ben sızlarım
Uzaktan hoş gelsede gelmesede hep ben çalar hep ben ağlarım..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta