Hayalinle bölünür Şiiri - Murat Ülkü

Hayalinle bölünür en huzurlu uykular
Kaderle aramdaki o buzları eritemem
İçimde fırtınalar, dışımda hep korkular
Seni her düşlediğim an kendime yetemem

Yüreğim bir mengene, sıkıştıkça daralır
Vuslatın yollarına karlı dağlar sıralanır
Dilim sussa ne fayda, gönül her gün yaralanır
Gidişine bin türlü kılıf uydursam da bitemem

Duvarlar dile gelir konuşur benimle sessiz
Bu koca kâinatın ortasında kaldım kimsesiz
Umut denen o rüzgâr, eser durur nefessiz
Senin olmadığın bir ömrü asla istemem

Bir garip Murat’ım ki, dert çökmüş omuzuma
Hangi şarkıyı duysam dokunur şu sızıma
Hasretin mührü vurulmuş sanki alın yazıma
Söküp atsam ruhumu, seni benden atamam

Aynalar düşman olmuş, bakamam suretime
Zemheri ayazı dolmuş garip gurbetime
Hasretin hançerini vurdun şu hüviyetime
Yaralarım derinden, sarsam da kapatamam

Zaman bir değirmenmiş, öğütür umutları
Siyah bir bulut sarmış, güneşli bulutları
Yaktım gönül evinde, bütün o kayıtları
Küllerinden sen doğarsın, istesem de yatamam

Hangi yöne yönelsem, yollar sana çıkıyor
Şu vefasız ayrılık, bendimi hep yıkıyor
Hayalin hayalime, sanki kurşun sıkıyor
Senden gelen çileyi, bir köşeye itemem

Gözlerimin yaşıyla, sularım bu bahçeyi
Kaybettim sayende ben, aklı ve gerekçeyi
Söylesene be zalim, bu acı tüm lehçeyi
Ölüm gelip çalmadan, dilimden düşüremem

Garip Murat tükenir, biter artık kelamı
Yüreğimde sakladım, sitem dolu selamı
Gönül terk eyledi bak, bu vefasız alemi
Toprak beni sarsa da, seni benden atamam