Ortaokul birinci sınıfta,
Türkçe dersinden sınıfta kaldığımda
Beni götürüp kalaycıya çırak verdiğini
Körüğün arkasında
Nasıl gözlerimin dolduğunu
Hatırlarmısın baba.....
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Evet Ahmet Kardeşim bizlerin babaları bize böyle öğrettiler..izinsiz kimsenin birşeyine el sürmemeyi...şiirini okuyunca ben de babamın ve annemin söylediklerini hatırladım;bağ yolunda,kimsenin bağının meyvasına uzanmamızı,haram olduğundan,hesabını veremeyeceğimizi hep sıkı sıkı tenbih ederlerdi...Babanız yaşıyorsa Allah sağlıklı ömür versin.Şiir elbette sadece;vezin kafiye,ölçü ve ses uyumu değildir,örf,âdet,gelenek ve göreneklerimizin de yaşatıldığı,tarihe de ışık tutan duyguların dile getirildiği sözcükler katarıdır, tebrikler,başarılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta