Hatırlanan Bir Yer Şiiri - Hatice Güzen

Her şeye rağmen
sevmek vardı
bir çocuğun
düştüğü yerden kalkması gibi

hayat
elini çekti
dizlerini silmedi

içimde
unutulmuş bir çocuk
ışığını saklamadı hiç
yalnızca bekledi

yol kenarında bir su
sahipsiz
gökyüzü
orada da tamamlandı

eğildim
kendimi gördüm
biraz eksik
biraz cesur

bir çocuk
aynaya bastı
su dağıldı
gülüş kaldı

bir damla sevgiyi
avuçlarımda tuttum
dökülmesin diye
nefesimi yavaşlattım

hayat
kırgındı
ama
kucağı hâlâ sıcaktı

sonra
şarkı oldu