Hatırla Şiiri - Hüseyin Örer

Hatırla,
ıslanırken bu şehri,
akşamları düşen yağmur tanelerini,
arkasında dağılıp, kırılan gecekondu ışıklarını.
En uzak ışığa bakıp orda olmayı düşünmedik mi?
Bir de ordan kendimize bakabilmek için.
Görebildik mi ikimizi beraber?
Yoksa sadece hayal miydi?
Ne kadar yağsa da temizlemez,
kafamızı yiyen o anıları.

Hatırla,
gittiğin yerde yere düşen her damladan sonra,
'Seni seviyorum' diyen sesimi.
Bu acı yeter sana!