Hatıra.
seni yaşadığım hiçliğimde,
bir şairin betimlediği hiç kimseliğimde unuttum
hem de unutmayı...
yüreğimdeki yaradan vazgeçerken avaz avaz
yarayı yüreğimden koparıp iflah olmayı denerken becerdim
daha da kanatmayı..
kanımın son zerresine gözyaşım dedim
yağmurlardan vazgeçerken ağlamaklı yüreğim
hep bulamadığım sendi, senden di sevme hevesim
ve sendin aslında hep yaşama gereğim
ama ben hiç bir fırtınayı unutmadım,
aynı bulutla ıslandığım hiçkimseden kaçmadım
hiç istemediğin halde gitmekse niyetin
unutman farz, hatırlaman sünnetin
şimdi karların içine gömeceğim kalbimi
bahar gelene dek soğuk kalacak içimde yüzün
birgün gelirde affetsem bile kendimi
bırakmayacak yakamı bu hatıra hüzün
Kayıt Tarihi : 14.2.2004 17:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!